Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

Βωβούσα - Ιωαννίνων (Ανατολικό Ζαγόρι)



Κάνετε κλικ για μεγέθυνση της κάθε φωτογραφίας.

Click photo to enlarge.

Από το Περιβόλι Γρεβενών της προηγουμένης ανάρτησης μου, σήμερα θα επισκεφθούμε μία άλλη πανέμορφη πύλη της Βάλια Κάλντα, την Βωβούσα Ιωαννίνων.

Η Βωβούσα ή Βοβούσα, είναι ένα πολύ γραφικό χωριό σε υψόμετρο 1.000 μ.

16 χλμ.από το Περιβόλι απέχει η Βωβούσα. Είναι το τελευταίο χωριό στο Ανατολικό Ζαγόρι. Πολύ εύκολα φτάνει ο επισκέπτης εδώ από τα Γρεβενά.

Αυτό το υπέροχο δάσος που κρύβει μέσα του τον Εθνικό Δρυμό της Πίνδου (Βάλια Κάλντα), μας οδηγεί στον προορισμό μας. Ένα ζευγάρι συμπαθέστατων ξυλοκόπων γνωρίσαμε στο διάβα μας, που μένουν μονίμως στην Βωβούσα. Ευγενικοί και χαμογελαστοί, μας ευχήθηκαν "καλό δρόμο".



Όπως είδατε στην φωτογραφία μου, το σήμα κατατεθέν του χωριού είναι το εντυπωσιακό πέτρινο, μονότοξο γεφύρι του.


Χτίστηκε το 1748 από τον Αλέξιο Μήσιο και ενώνει τις δύο γειτονιές του χωριού, που τις χωρίζει ο Αώος ποταμός. Έχει μήκος 41 μ. και πλάτος 2.80 μ. Τα ξύλινα κάγκελα δημιουργούν ένα αίσθημα ασφάλειας.


Είναι το μοναδικό χωριό στην Ελλάδα που το χωρίζει στα δύο, το ποτάμι! Πάμε μια βόλτα, στα πέτρινα σοκάκια της Βωβούσας. Από παντού τρέχουν νερά!


Υπάρχει κατά μήκος του ποταμού και ένα μικρότερο γεφυράκι, που από κάτω του, τρέχει γάργαρο νερό από το βουνό, το κατάφυτο από μαύρη πεύκη, οξιές, βαλανιδιές!



Στην απέναντι όχθη, δεσπόζει ο Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου από το 1814, που ευτυχώς διασώθηκε από την φωτιά, που έβαλαν οι Γερμανοί το 1943 και έκαψαν όλο το χωριό.



Όλοι οι χώροι του χωριού είναι επιμελημένοι! Τα μονοπάτια και τα σκαλοπάτια, είναι όλα από πέτρα, τα παγκάκια και τα κάγκελα, από ξύλο! Αισθάνεσαι κομμάτι της φύσης!



Δίπλα στο ποτάμι και μια οικογένεια από πάπιες, που ζουν σε ένα ξύλινο σπιτάκι.


Τα νερά του Αώου, καταπράσινα!Εδώ το καλοκαίρι, σ΄έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο, σαν λιμνούλα, κάνουν και μπάνιο!
Λένε, πως η Βωβούσα οφείλει το όνομα της στην βοή του ποταμού Αώου, που την διασχίζει, γι αυτό και τελευταία βλέπουμε να γράφεται και με όμικρον, δηλαδή Βοβούσα.


Πράσινο χορτάρι κι ανάμεσα στις πέτρες των μονοπατιών, αποτέλεσμα των πολλών νερών και του χιονιού του χειμώνα.


Μπροστά στην γέφυρα, μία μεγάλη πινακίδα, κατατοπίζει λεπτομερώς τον επισκέπτη για τους πολλούς περιπάτους της Βωβούσας.


Ανέβηκα στην γέφυρα, απ΄όπου είχα μια ωραία θέα προς το χωριό!


Το χωριό κατοικείται από Βλάχους. Στα Βλάχικα η ονομασία του είναι «Μπαϊεάσα».


Τα περισσότερα σπίτια έχουν κόκκινες στέγες! Αυτό δίνει ένα θαυμάσιο τόνο στο ήδη παραμυθένιο τοπίο!


Σήμερα ζουν εδώ 100 περίπου άνθρωποι, που ασχολούνται με την υλοτομία και τον τουρισμό. Διατηρούν όλα τα Βλάχικα έθιμα τους και θεωρούνται και θαυμάσιοι χορευτές!


Απέναντι είναι η πλατεία του χωριού, όπου υπάρχει και ελεύθερος χώρος πάρκινγκ για τα αυτοκίνητα.


Στην πλατεία επίσης υπάρχουν ψησταριές και καφέ.


Διάβασα ότι στις 14-21 Ιουλίου 2018, θα γίνει το ετήσιο ορεινό Φεστιβάλ της Βωβούσας, με πολλές και ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις! Μέσα στην ζέστη του καλοκαιριού, εκεί θα είναι παράδεισος δροσιάς!



Η πινακίδα στην γέφυρα είναι σαφής, απαγορεύονται τα τροχοφόρα, η γέφυρα είναι μόνο για ανθρώπους και ζώα.
Αν το φέρει η τύχη, μπορεί να συναντηθείς με καμιά καφέ αρκούδα, κάτοικο της Βάλια Κάλντα, που είναι δίπλα:)
Οι κάτοικοι του χωριού, πάντα έχουν να διηγηθούν ιστορίες με επισκέψεις αρκούδων.





Βλέπετε στην επόμενη φωτογραφία ψηλά επάνω, ένα θαυμάσιο πέτρινο σχολείο, με παιδικές χαρές και ένα κιόσκι;
Ένα υπέροχο Δημοτικό σχολείο και Νηπιαγωγείο, που όμως για το σχολικό έτος 2017-2018 αποφασίστηκε η προσωρινή αναστολή λειτουργίας του.
Οι δύο-τρεις μαθητές, πρέπει να μεταφέρονται σε γειτονικά σχολεία. Δεν υπάρχει διδακτικό προσωπικό για 2-3 μαθητές.
Οι νέοι άνθρωποι φεύγουν στα μεγάλα αστικά κέντρα και τα χωριά μας ερημώνουν...


Μια βόλτα ακόμα στα πέτρινα σοκάκια της απέναντι όχθης, όπου θα συναντήσουμε υπέροχα σπίτια




Κατατοπιστικές πινακίδες για μοναδικούς περιπάτους


Και το πέτρινο γεφύρι της Βωβούσας, που πρωταγωνιστεί στο υπέροχο σκηνικό!


Και μ΄αυτές τις πανέμορφες εικόνες, θα αποχαιρετήσουμε την Βωβούσα.
Θα βγούμε από την άλλη της έξοδο, που οδηγεί στο Μέτσοβο.
Εκεί, στα 600 μ. από το κέντρο του χωριού, υπάρχει μία μεταλλική στρατιωτική γέφυρα με ένα εικονοστάσι και τον ποταμό Αώο να τρέχει...



Βλέπουμε μία μεγάλη πινακίδα με ονόματα χωριών του Ζαγορίου, αλλά πάνω-πάνω γράφει ότι ο δρόμος είναι δασικός. Αυτό σημαίνει ότι σε πολλά μέρη είναι και χωματόδρομος και δύσκολα βατός, ειδικά τον χειμώνα.


Φεύγοντας λοιπόν από Βωβούσα, συνεχίσαμε ίσια, με προορισμό την τεχνητή Λίμνη Πηγών Αώου.

Και οι εικόνες των κοπαδιών, που περπατούν στην άσφαλτο, οι τόσο συχνές στα χωριά μας, με γεμίζουν χαρά:)



Σας ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη σας!

Δευτέρα, 8 Ιανουαρίου 2018

Περιβόλι - Γρεβενών (Βάλια Κάλντα)



Κάνετε κλικ για μεγέθυνση της κάθε φωτογραφίας.

Click photo to enlarge.

Σήμερα θα πάμε μια βόλτα, γύρω από τον Εθνικό Δρυμό της Πίνδου, που ονομάζεται "Βάλια Κάλντα" και που στα Βλάχικα σημαίνει "Ζεστή Κοιλάδα".

Η Βάλια Κάλντα είναι μία πανέμορφη κοιλάδα 69.000 στρεμμάτων, πλαισιωμένη από πανύψηλα δέντρα, απότομες χαράδρες, νερά και άγρια ζώα.

Βρίσκεται μεταξύ των ορίων του Ν.Γρεβενών και Ιωαννίνων, κοντά στο Μέτσοβο και περικλείεται από τα χωριά, Κρανιά, Μηλέα, Περιβόλι και Βωβούσα.

Σήμερα θα κινηθούμε στον Ν.Γρεβενών.

Ξεκινήσαμε την βόλτα μας, θέλοντας να γνωρίσουμε πρώτα το Γεφύρι του Σπανού, στον Βενέτικο ποταμό, στον δρόμο προς το χωριό Κηπουρειό. Γι αυτό, παρακάμψαμε για λίγο από την αρχική μας διαδρομή, αλλά άξιζε τον κόπο!

Είναι το μεγαλύτερο γεφύρι στην Μακεδονία μας που σώζεται. Είναι πεντάτοξο από πελεκητή πέτρα,με πολύ επιμελημένη κατασκευή από το 1846. Έχει μήκος 85μ.



Στην αρχή του υπάρχει ένα παλιό πέτρινο εικονοστάσι.


Κι εδώ η αφρισμένη πορεία του Βενέτικου ποταμού, που πάει να συναντήσει τον ποταμό Αλιάκμονα, μιας και είναι από τους μεγαλύτερους παραπόταμους του.

Ο Βενέτικος ποταμός είναι ξακουστός για τα 19 πέτρινα γεφύρια του, από τα οποία σώζονται αρκετά και σπουδαία!


Λίγο παραπάνω, ανεβαίνοντας δηλαδή προς το χωριό Κηπουρειό, βρίσκεται ένα άλλο γεφύρι πέτρινο, αυτό του Σταυροπόταμου, παραπόταμου του Βενέτικου. Είναι κι αυτό εξ ίσου παλιό, από το 1880, με τέσσερις καμάρες.
Αυτό έχει μήκος 45 μ. και περνούσαν από πάνω του, τα καραβάνια για Θεσσαλονίκη.


Δίπλα μας τα γαλάζια νερά του ποταμού,


Πάνω μας η Εγνατία οδός.


Λίγο παραπάνω ένα εκκλησάκι των Αγίων Σαράντα και δίπλα του το Μνημείο πεσόντων από τους Γερμανούς, 41 κατοίκων του Κηπουρειού, με έναν κατάλογο ονομάτων και ηλικιών, που περιλαμβάνει βρέφη, παιδάκια, νέους ανθρώπους, μεσήλικες καθώς και τον ιερέα του χωριού.
Δεν γίνεται να συγκρατήσεις τα δάκρυα μπροστά σε τέτοια φρίκη.



Ακόμα ένα Ελληνικό χωριό βουτηγμένο στο πένθος και στον πόνο. Εκεί ψηλά στα 800 μ. αχνοφαίνονται τα σπίτια του Κηπουρειού,το οποίο συνεχίζει να ζει με την καρδιά του στο παρελθόν και την ματιά του στο μέλλον.


Στην είσοδο του κάναμε στροφή προς τα πίσω, όπου σε μια πέτρινη κατασκευή με βρύση, υπάρχει μία πινακίδα, που καταδεικνύει την ομορφιά του!



Επιστρέφουμε στον δρόμο προς Βάλια Κάλντα. Τα χρώματα του φθινοπώρου, εντυπωσιακά!



Ακολουθούμε την πινακίδα


Οι κορυφές των βουνών χιονισμένες! Φαίνεται το χωριό "Ζιάκας" και δεξιά χιονισμένο, το Καϊμακτσαλάν.



Σύντομα φτάσαμε στο ξακουστό γεφύρι του Ζιάκα, πάνω στον ποταμό Βελονιά, παραπόταμου του Βενέτικου.
Κτίστηκε επί Τουρκοκρατίας και έχει μήκος 41 μ.


Ο δρόμος που περνούσε από πάνω του, λεγόταν "Βασιλική Στράτα" και τον ακολουθούσαν τα καραβάνια που πήγαιναν προς την Θεσσαλία.


Την επόμενη φωτογραφία μου, την είχα τραβήξει σε μία άλλη μας βόλτα, τον Οκτώβριο του 2009, όταν η φύση γύρω ήταν καταπράσινη. Ήρθε η ώρα να βρει την θέση της :)


Μετά από 3 χλμ. βλέπουμε αριστερά μας το χωριό Ζιάκας, στους πρόποδες του όρους Όρλιακα, που το ύψος του είναι 1460 μ. Ένα βουνό με πυκνή βλάστηση και φιλόξενη φωλιά αγρίων ζώων και ειδικά αρπακτικών πτηνών.
Απέχει 19 χλμ. από τα Γρεβενά.
Ο Όρλιακας έχει χαρακτηρισθεί ως περιοχή ιδιαίτερου φυσικού και ιστορικού κάλλους.


Διασχίζουμε το όμορφο χωριό, που είναι κτισμένο σε υψόμετρο 900 μ. και που έχει 500 περίπου κατοίκους, κτηνοτρόφους και γεωργούς.
Το όνομα του το πήρε από τον ξακουστό οπλαρχηγό Θόδωρο Ζιάκα.


Ακολουθούμε την ενημερωτική πινακίδα προς Περιβόλι.


Μετά το χωριό, βρισκόμαστε σε ένα κατάφυτο δάσος!


Γύρω μας πανύψηλα δέντρα μαύρης πεύκης, οξιές, βαλανιδειές! Βρισκόμαστε ήδη στην περιφερειακή ζώνη του δρυμού.
Όλα αυτά τα υπέροχα δάση περιβάλλουν την Βάλια Κάλντα, αυτόν τον υπέροχο Εθνικό Δρυμό της Πίνδου, με τα άγρια πουλιά και ζώα!


Στην επόμενη φωτογραφία διακρίνονται τα βλαχοχώρια Περιβόλι και Αβδέλλα και αριστερά το βουνό με τα χιόνια είναι ο Βόρας ή Καϊμακτσαλάν (2524 μ.)

\



Για να επισκεφθείς την Βάλια Κάλντα, πρέπει να αφήσεις το αυτοκίνητο και να ακολουθήσεις κάποιον έμπειρο οδηγό, διότι είσαι πλέον αντιμέτωπος με την άγρια παρθένα φύση, που περιλαμβάνει κακοτράχαλους δρόμους, απότομες και επικίνδυνες πλαγιές, λίμνες καθώς και άγρια ζώα. Εδώ είναι το σπίτι της αρκούδας, του λύκου, του αγριογούρουνου, του ζαρκαδιού, του αγριόγατου.

Σε συνδυασμό με την ποικιλία των αρπακτικών πτηνών ή των μικρότερων πουλιών και των αμφιβίων, της πέστροφας και των διαφόρων ερπετών, προκύπτει ότι εδώ υπάρχει ένα μοναδικό οικοσύστημα!

Εμείς περιμετρικά μόνον απολαμβάνουμε την ομορφιά της.


Βρισκόμαστε στην θέση "ΕΞΑΡΧΟΣ" (τοπωνύμιο), όπου ένα κεραυνοβολημένο δέντρο, το μετέτρεψαν σε έργο τέχνης. Νερά τρέχουν από τον κορμό του, όμορφα πέτρινα σκαλοπάτια σε οδηγούν σ΄αυτό και γύρω ο μαγικός κόσμος των μανιταριών του Ν.Γρεβενών!

Ένας κατάφυτος χώρος αναψυχής, όπου σταθήκαμε για λίγο.




Στον Ν.Γρεβενών έχουν καταγραφεί πάνω από 2.500 είδη μανιταριών, πολλά δε εξ αυτών δεν απαντώνται πουθενά αλλού! Η μεγαλύτερη ποικιλία βρίσκεται στον Όρλιακα και στην Βάλια Κάλντα.


Ακόμα και παχύφυτα συνάντησα.





Η μαύρη Πεύκη που ευδοκιμεί εδώ φτάνει και τα 45 μ. στο ύψος.



Μπροστά μας ο μεταβυζαντινός Ναός του Αγίου Νικολάου, κτισμένος από το 1803. Ξεχωρίζουν οι δίδυμοι τρούλοι του.


Η αυλόπορτα ήταν ανοιχτή, αλλά ο Ιερός Ναός κλειδωμένος, για λόγους ασφαλείας.



Δεν υπάρχει κτισμένο καμπαναριό, η καμπάνα κρέμεται σε ένα κλαδί δέντρου.


Η θέα από τον αυλόγυρο του Ιερού Ναού του Αγίου Νικολάου προς τον Εθνικό Δρυμό της Πίνδου.


Έξω από τον Άγιο Νικόλαο, στην απέναντι πλευρά του δρόμου, υπάρχει μία πέτρινη βρύση και ένας περιποιημένος χώρος αναψυχής για τους διαβάτες.


Λίγο παρακάτω συναντούμε ένα τμήμα της Ρωμαϊκής και Βυζαντινής Βασιλικής Στράτας, που ένωνε την Ήπειρο με την Μακεδονία. Γι αυτό συναντούμε σ΄αυτές τις περιοχές, αυτά τα τόσα πολλά θαυμάσια πέτρινα γεφύρια-έργα τέχνης! Ήταν αναγκαία για την διέλευση των ανθρώπων, των ζώων τους και των προϊόντων τους.


Βρισκόμαστε πολύ κοντά στο Βλάχικο χωριό Περιβόλι.


Δεξιά μας λίγο πριν το χωριό, ένα εικονοστάσι καλά προφυλαγμένο, κάτω από τα τεράστια δέντρα.


Το υψόμετρο εδώ είναι 1280 μ. Πριν αρχίσουμε την ανάβαση στο χωριό με το αυτοκίνητο, στάθηκα στην άκρη του δρόμου και σήκωσα ψηλά τα μάτια και την μηχανή μου. Ανάμεσα από τα πεύκα, είδα το Περιβόλι να στέκει περήφανα εκεί ψηλά, στα βουνά της Πίνδου μας και συγκεκριμένα στο όρος Λύγκος, που αποτελεί και το φυσικό όριο μεταξύ Μακεδονίας και Ηπείρου.



Οι Περιβολιώτες συμμετείχαν ενεργά στην Επανάσταση του 1821 καθώς και στον Μακεδονικό Αγώνα!




Τρέχουν γάργαρα νερά έξω από το χωριό, πάνω στον δρόμο από την Βάλια Κάλντα, η οποία διοικητικά ανήκει στην Κοινότητα Περιβολίου. Από εδώ είναι η κυριότερη πύλη προς την Βάλια Κάλντα.


Ένα ρυάκι με μπόλικο νερό τρέχει και κάτω από την γέφυρα της εισόδου του χωριού.



Οι κάτοικοι εδώ γύρω στους 500, αλλά το καλοκαίρι δεκαπλασιάζονται!Και είναι πολύ φυσικό, γιατί εδώ είναι παράδεισος! Κι άλλωστε υπάρχουν οι υποδομές για τους επισκέπτες.Τα γαλακτοκομικά εδώ και τα κρέατα είναι εξαιρετικά και γνήσια.

Διασχίσαμε τον ανηφορικό δρόμο του χωριού και σταθήκαμε σ' ένα ψηλό μέρος με υπέροχη θέα. Το μεγάλο κτίριο απέναντι, δίπλα στο δάσος είναι το ξενοδοχείο "Βάλια Κάλντα", όπου η κ.Αγγελική, μία ευγενική κυρία μου έδωσε πολλές πληροφορίες για το Περιβόλι, τηλεφωνικώς.Την ευχαριστώ και πάλι, μέσα από την ανάρτηση μου.


Στην επόμενη φωτογραφία φαίνεται αριστερά το γήπεδο στο χωριό Περιβόλι και δεξιά η Αβδέλλα, ένα άλλο Βλαχοχώρι.


Πήραμε τον δρόμο προς Βωβούσα, ένα δρόμο που πρόσφατα ασφαλτοστρώθηκε.


Με ευχάριστη έκπληξη είδαμε χιόνια στον αυχένα του βουνού, μέχρι κάτω στην άσφαλτο.



Εδώ πάνω στέκεσαι με δέος και ευχαρίστηση, αναπνέοντας τον καθαρό αέρα των βουνών μας! Εδώ ξεχνιέσαι και γίνεσαι κομμάτι της φύσης!







Μετά από 15 χλμ.θα βρεθούμε στον Ν.Ιωαννίνων, στο χωριό Βωβούσα, μία ακόμα πύλη της Βάλια Κάλντα. Αλλά αυτό το οδοιπορικό, θα σας το περιγράψω στην επόμενη ανάρτηση μου.

Σας ευχαριστώ θερμά που ταξιδέψατε και πάλι μαζί μου!