Κυριακή, 28 Ιανουαρίου 2018

Λίμνη Πηγών Αώου ποταμού - Μέτσοβο



Κάνετε κλικ για μεγέθυνση της κάθε φωτογραφίας.

Click photo to enlarge.

Στην συνέχεια του ενδιαφέροντος οδοιπορικού μας, γύρω από την Βάλια Κάλντα, φεύγοντας από την πανέμορφη Βωβούσα, επισκεφθήκαμε την τεχνητή λίμνη των Πηγών του Αώου ποταμού.

Πριν αρχίσει η σημερινή μας ξενάγηση, θα σας παραθέσω μερικές πληροφορίες για τον ποταμό Αώο. Οι πηγές του, βρίσκονται στο σημείο που θα γνωρίσετε σήμερα, δηλαδή στην Πίνδο μας και πολύ κοντά στο μοναδικό Μέτσοβο (20 χλμ).

Το συνολικό μήκος του Αώου, είναι 260 χλμ. αλλά μόνον τα 70 χλμ. τρέχουν στην Ελλάδα μας και κυρίως στα Ζαγοροχώρια. Ο επισκέπτης της Κόνιτσας, μπορεί να δει την έξοδο από την μεγάλη χαράδρα του Αώου, που βρίσκεται ανάμεσα στα όρη Τύμφη και Σμόλικας,


καθώς και την ροή του κάτω από το μονότοξο γεφύρι της Κόνιτσας, που στέκεται εκεί από το 1870.



Στην συνέχεια το ποτάμι κυλάει στην Αλβανία για να τελειώσει την διαδρομή του στην Αδριατική θάλασσα.

Πολλοί άνθρωποι κάνουν Ragting στον Αώο, αλλά είναι πολύ δύσκολος ποταμός και χρειάζονται εξειδικευμένες γνώσεις και αρίστη φυσική κατάσταση.

Πάμε τώρα να γνωρίσετε την διαδρομή μεταξύ Βωβούσας και της λίμνης των πηγών του Αώου.

Μετά την Βωβούσα (μπορείτε να την βρείτε στο blog μου),


σε μια μεγάλη στροφή, αφήνουμε δεξιά μας το Βλάχικο χωριό Δίλακκο του Ανατολικού Ζαγορίου, κτισμένο σε ένα λάκκο με 50 κατοίκους.



Μετά συναντούμε το χωριό Φλαμποράρι με 1000 μ. υψόμετρο.
Το χωριό κάηκε από τους Γερμανούς, αλλά ευτυχώς διεσώθη η ιστορική εκκλησία του Αγίου Νικολάου από το 1774.



Σήμερα μένουν εδώ 80 άνθρωποι, κατά κύριον λόγον ξυλοκόποι.


Συνεχίζουμε, μέσα από μια μαγευτική καταπράσινη φύση, συντροφιά με το κελάρυσμα των νερών που τρέχουν άφθονα από τα κατάφυτα βουνά.




Ανεβαίνοντας το βουνό, περνάμε ανάμεσα από τα πανύψηλα ρόμπολα ( Ρόμπολο είναι, αειθαλής λευκόδερμη πεύκη που φύεται σε ύψος πάνω από 1100 μ.), βαλανιδιές και οξιές.




Ήδη φτάσαμε στην περιοχή των Πηγών του Αώου, σε ύψος 1350 μ. Εδώ οι υλοτόμοι φορτώνουν την χρήσιμη ξυλεία.


Η τεχνητή λίμνη έχει 7 φράγματα και κατασκευάστηκε το 1987 στο οροπέδιο "Πολιτσές" με σκοπό την παραγωγή ενέργειας. Σήμερα θεωρείται ως ένας σπουδαίος βιότοπος!

Ξεκινάμε την περιήγηση από το κύριο φράγμα.




Οι εικόνες είναι μαγευτικές! Απέραντη σιωπή, γαλήνια τα νερά της λίμνης, όπου μέσα τους καθρεφτίζεται όλη η ομορφιά της φύσης!



Μια υπέροχη λίμνη στα 1350 μ.! Η έκτασης της είναι 12 τετραγωνικά χιλιόμετρα.


Σε κάθε βήμα και μια άλλη γοητευτική εικόνα!


Εδώ υπάρχει μια πολύ πλούσια χλωρίδα και πανίδα, με σπάνια είδη!




Στο βάθος φαίνονται οι χιονισμένες κορυφές της Πίνδου!


Ένα ωραίο ξύλινο κιόσκι για τους επισκέπτες της λίμνης, με θαυμάσια θέα!


Απέναντι του ένα μικρό νησάκι!


Σαν πίνακας ζωγραφικής!


Η μαγεία συνεχίζεται...



Σε ορισμένα σημεία του δρόμου χρειάζεται προσοχή.


Είμαστε δίπλα από την Βάλια Κάλντα κι εγώ πάντα ελπίζω να δω κάποια αρκούδα ή λύκο ή τσακάλι, που εδώ γύρω είναι το σπίτι τους.



Η γοητευτική λίμνη του βουνού τελειώνει...



Μετά απ αυτήν, στα εύφορα βοσκοτόπια της, τρώνε οι αγελάδες.




Ο δρόμος στενός και γεμάτος από τρεχούμενα νερά, που έρχονται από το βουνό. Και οι αγελάδες μες στην μέση:) Με το πάσο τους...


Η περιοχή είναι δική τους, τι να κάνουμε :)




Και λίγο χιονάκι, λίγο πριν πάμε στο Μέτσοβο.


Να το διαμάντι της Ηπείρου, το Μέτσοβο! Είναι η πίσω του πλευρά, η δίπλα στο χιονοδρομικό του κέντρο.
(Μπορείτε να το δείτε λεπτομερώς στο blog μου, σε μία ανάρτηση αφιερωμένη σ΄αυτό).



Έξω από το Μέτσοβο, στρίψαμε για τον δρόμο της επιστροφής, μέσω της Εγνατία οδού.


Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την επίσκεψη σας!

Πέμπτη, 18 Ιανουαρίου 2018

Βωβούσα - Ιωαννίνων (Ανατολικό Ζαγόρι)



Κάνετε κλικ για μεγέθυνση της κάθε φωτογραφίας.

Click photo to enlarge.

Από το Περιβόλι Γρεβενών της προηγουμένης ανάρτησης μου, σήμερα θα επισκεφθούμε μία άλλη πανέμορφη πύλη της Βάλια Κάλντα, την Βωβούσα Ιωαννίνων.

Η Βωβούσα ή Βοβούσα, είναι ένα πολύ γραφικό χωριό σε υψόμετρο 1.000 μ.

16 χλμ.από το Περιβόλι απέχει η Βωβούσα. Είναι το τελευταίο χωριό στο Ανατολικό Ζαγόρι. Πολύ εύκολα φτάνει ο επισκέπτης εδώ από τα Γρεβενά.

Αυτό το υπέροχο δάσος που κρύβει μέσα του τον Εθνικό Δρυμό της Πίνδου (Βάλια Κάλντα), μας οδηγεί στον προορισμό μας. Ένα ζευγάρι συμπαθέστατων ξυλοκόπων γνωρίσαμε στο διάβα μας, που μένουν μονίμως στην Βωβούσα. Ευγενικοί και χαμογελαστοί, μας ευχήθηκαν "καλό δρόμο".



Όπως είδατε στην φωτογραφία μου, το σήμα κατατεθέν του χωριού είναι το εντυπωσιακό πέτρινο, μονότοξο γεφύρι του.


Χτίστηκε το 1748 από τον Αλέξιο Μήσιο και ενώνει τις δύο γειτονιές του χωριού, που τις χωρίζει ο Αώος ποταμός. Έχει μήκος 41 μ. και πλάτος 2.80 μ. Τα ξύλινα κάγκελα δημιουργούν ένα αίσθημα ασφάλειας.


Είναι το μοναδικό χωριό στην Ελλάδα που το χωρίζει στα δύο, το ποτάμι! Πάμε μια βόλτα, στα πέτρινα σοκάκια της Βωβούσας. Από παντού τρέχουν νερά!


Υπάρχει κατά μήκος του ποταμού και ένα μικρότερο γεφυράκι, που από κάτω του, τρέχει γάργαρο νερό από το βουνό, το κατάφυτο από μαύρη πεύκη, οξιές, βαλανιδιές!



Στην απέναντι όχθη, δεσπόζει ο Ιερός Ναός του Αγίου Γεωργίου από το 1814, που ευτυχώς διασώθηκε από την φωτιά, που έβαλαν οι Γερμανοί το 1943 και έκαψαν όλο το χωριό.



Όλοι οι χώροι του χωριού είναι επιμελημένοι! Τα μονοπάτια και τα σκαλοπάτια, είναι όλα από πέτρα, τα παγκάκια και τα κάγκελα, από ξύλο! Αισθάνεσαι κομμάτι της φύσης!



Δίπλα στο ποτάμι και μια οικογένεια από πάπιες, που ζουν σε ένα ξύλινο σπιτάκι.


Τα νερά του Αώου, καταπράσινα!Εδώ το καλοκαίρι, σ΄έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο, σαν λιμνούλα, κάνουν και μπάνιο!
Λένε, πως η Βωβούσα οφείλει το όνομα της στην βοή του ποταμού Αώου, που την διασχίζει, γι αυτό και τελευταία βλέπουμε να γράφεται και με όμικρον, δηλαδή Βοβούσα.


Πράσινο χορτάρι κι ανάμεσα στις πέτρες των μονοπατιών, αποτέλεσμα των πολλών νερών και του χιονιού του χειμώνα.


Μπροστά στην γέφυρα, μία μεγάλη πινακίδα, κατατοπίζει λεπτομερώς τον επισκέπτη για τους πολλούς περιπάτους της Βωβούσας.


Ανέβηκα στην γέφυρα, απ΄όπου είχα μια ωραία θέα προς το χωριό!


Το χωριό κατοικείται από Βλάχους. Στα Βλάχικα η ονομασία του είναι «Μπαϊεάσα».


Τα περισσότερα σπίτια έχουν κόκκινες στέγες! Αυτό δίνει ένα θαυμάσιο τόνο στο ήδη παραμυθένιο τοπίο!


Σήμερα ζουν εδώ 100 περίπου άνθρωποι, που ασχολούνται με την υλοτομία και τον τουρισμό. Διατηρούν όλα τα Βλάχικα έθιμα τους και θεωρούνται και θαυμάσιοι χορευτές!


Απέναντι είναι η πλατεία του χωριού, όπου υπάρχει και ελεύθερος χώρος πάρκινγκ για τα αυτοκίνητα.


Στην πλατεία επίσης υπάρχουν ψησταριές και καφέ.


Διάβασα ότι στις 14-21 Ιουλίου 2018, θα γίνει το ετήσιο ορεινό Φεστιβάλ της Βωβούσας, με πολλές και ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις! Μέσα στην ζέστη του καλοκαιριού, εκεί θα είναι παράδεισος δροσιάς!



Η πινακίδα στην γέφυρα είναι σαφής, απαγορεύονται τα τροχοφόρα, η γέφυρα είναι μόνο για ανθρώπους και ζώα.
Αν το φέρει η τύχη, μπορεί να συναντηθείς με καμιά καφέ αρκούδα, κάτοικο της Βάλια Κάλντα, που είναι δίπλα:)
Οι κάτοικοι του χωριού, πάντα έχουν να διηγηθούν ιστορίες με επισκέψεις αρκούδων.





Βλέπετε στην επόμενη φωτογραφία ψηλά επάνω, ένα θαυμάσιο πέτρινο σχολείο, με παιδικές χαρές και ένα κιόσκι;
Ένα υπέροχο Δημοτικό σχολείο και Νηπιαγωγείο, που όμως για το σχολικό έτος 2017-2018 αποφασίστηκε η προσωρινή αναστολή λειτουργίας του.
Οι δύο-τρεις μαθητές, πρέπει να μεταφέρονται σε γειτονικά σχολεία. Δεν υπάρχει διδακτικό προσωπικό για 2-3 μαθητές.
Οι νέοι άνθρωποι φεύγουν στα μεγάλα αστικά κέντρα και τα χωριά μας ερημώνουν...


Μια βόλτα ακόμα στα πέτρινα σοκάκια της απέναντι όχθης, όπου θα συναντήσουμε υπέροχα σπίτια




Κατατοπιστικές πινακίδες για μοναδικούς περιπάτους


Και το πέτρινο γεφύρι της Βωβούσας, που πρωταγωνιστεί στο υπέροχο σκηνικό!


Και μ΄αυτές τις πανέμορφες εικόνες, θα αποχαιρετήσουμε την Βωβούσα.
Θα βγούμε από την άλλη της έξοδο, που οδηγεί στο Μέτσοβο.
Εκεί, στα 600 μ. από το κέντρο του χωριού, υπάρχει μία μεταλλική στρατιωτική γέφυρα με ένα εικονοστάσι και τον ποταμό Αώο να τρέχει...



Βλέπουμε μία μεγάλη πινακίδα με ονόματα χωριών του Ζαγορίου, αλλά πάνω-πάνω γράφει ότι ο δρόμος είναι δασικός. Αυτό σημαίνει ότι σε πολλά μέρη είναι και χωματόδρομος και δύσκολα βατός, ειδικά τον χειμώνα.


Φεύγοντας λοιπόν από Βωβούσα, συνεχίσαμε ίσια, με προορισμό την τεχνητή Λίμνη Πηγών Αώου.

Και οι εικόνες των κοπαδιών, που περπατούν στην άσφαλτο, οι τόσο συχνές στα χωριά μας, με γεμίζουν χαρά:)



Σας ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη σας!