Κάνετε κλικ για μεγέθυνση κάθε φωτογραφίας
Click photo to enlarge
Σήμερα θα σας ξεναγήσω στον Μέλανα Δρυμό της Γερμανίας.
Γραφικά χωριά, δάση που ξεπερνούν τα 6.000 χλμ., ποτάμια, λίμνες, ιαματικές πηγές, λουτρά, αμπελώνες, τρεχούμενα νερά, ρολόγια με κούκους φτιαγμένα από το 1700 και βέβαια η περίφημη τούρτα Black Forest, η τόσο αγαπητή και σε μας.
Θα ξεκινήσουμε από την αριστοκρατική, κομψή και διάσημη λουτρόπολη το Baden-Baden, η οποία είναι κοντά στα σύνορα Γερμανίας-Γαλλίας (40 χλμ. από το Στρασβούργο).
Το 2021 εντάχτηκε στον κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της Unesco και ειδικότερα στον κατάλογο των Μεγάλων Λουτροπόλεων της Ευρώπης.
Τα Ρωμαϊκά λουτρά χρονολογούνται από την βασιλεία του Καρακάλλα (210 μ.Χ) ο οποίος ερχόταν εδώ για να ανακουφίσει την αρθροπάθεια του.
Οι εγκαταστάσεις των θερμών λουτρών σήμερα, φέρουν το όνομα του. Το ιαματικό νερό προέρχεται από 12 πηγές. Η μικρή εκκλησία από το 1478 είναι αφιερωμένη στην Παναγία.
Εκτός από τα λουτρά Καρακάλλα, υπάρχει ακόμα ένα Spa με ιαματικά λουτρά, το ιστορικό Ρωμαιο-Ιρλανδικό Friedrichsbad από το 1869, αναγεννησιακού στιλ, για γυμνιστές.
Είναι το εντυπωσιακό κτίριο δεξιά της επόμενης φωτογραφίας μου
Ακόμα ένα κλασσικό στολίδι της πόλης είναι το θέατρο της από το 1862.
Εδώ ο Μπερλιόζ συνέθεσε την όπερα "Βεατρίκη και Βενεδίκτη" βασισμένη στο έργο του Σαίξπηρ "Πολύς θόρυβος για το τίποτα".
Επίσης το 1869 ο Όφενμπαχ διηύθυνε εδώ την οπερέτα του "Η πριγκίπισσα της Τραπεζούντας". Σήμερα παρουσιάζονται στο θέατρο έργα του Σαίξπηρ κατά κύριο λόγο, αλλά και πιο μοντέρνα.
Επόμενο εξαιρετικό κτίριο είναι το Kurhaus, νεοκλασικό του 1766. Στεγάζει το Καζίνο, πολυτελείς χώρους εκδηλώσεων και εστιατόρια.
Το κεντρικό του τμήμα κτίστηκε το 1821, χαρακτηρίζεται από μία στοά με οκτώ Κορινθιακούς κίονες.
Το τελευταίο κτίριο είναι το Καζίνο.
Τα κτίρια περιβάλλονται από ανθισμένα καταπράσινα πάρκα
Πολύ κοντά του βλέπουμε το υπέροχο κτίριο Trinkhalle (αντλιοστάσιο), μήκους 90μ.με τους Κορινθιακούς πυλώνες και τις εντυπωσιακές τοιχογραφίες. Οι εικόνες αναπαριστούν τοπικούς θρύλους.
Κτίστηκε το 1839 και θεωρούσαν ότι το πόσιμο νερό που έπιναν εδώ, ήταν ιαματικό. Σήμερα το νερό δεν είναι πόσιμο.
Μπροστά από το κτίριο βλέπουμε την προτομή του αυτοκράτορα Wilhelm I.
Στην επόμενη φωτογραφία μου είναι η, εξαιρετικά ανακαινισμένη πρόσοψη, της Μονής του Παναγίου Τάφου στο Baden-Baden από το 1670.
Το ιστορικό Μοναστήρι έκλεισε το 2001, αλλά το κτίριο παραμένει ενεργό ως καθολικό σχολείο.
Επόμενο κτίριο αναγεννησιακό του 1890, με πρόσοψη από ψαμμίτη, είναι το Δημοτικό σχολείο Vicenti. Το όνομα του οφείλεται στον Ιταλό ευεργέτη της πόλης.
Επόμενη φωτογραφία, η είσοδος της εκκλησίας Stiftskirche του 987, Ρωμαιοκαθολική, αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου και στους Αγίους Πέτρο και Παύλο.
και ο περιβάλλον χώρος της
Περνώντας κάτω από την αψίδα που σχηματίζουν τα δύο κτίρια οδηγούμαστε στο κέντρο της πόλης. Μας έπιασε εδώ η βροχή.
Επισκεφθήκαμε τελευταία την Augustaolatz, μια πολύ όμορφα πλατεία με συντριβάνια!
Εδώ κάθε εβδομάδα γίνεται μια υπαίθρια αγορά με τοπικά προϊόντα.
Πίσω από το μεγάλο συντριβάνι διακρίνεται η κομψή Προτεσταντική εκκλησία της πόλης με τους δύο ψηλούς τρούλους της του 1876.
Γύρω της παρατηρούμε πολύ ωραία κτίρια!
Και εδώ τελειώνει η περιήγηση μας στην πανέμορφη πόλη Baden-Baden!
Πήγαμε στον σιδηροδρομικό σταθμό, για να γνωρίσουμε μικρότερα, αλλά σπουδαία μέρη του Μέλανα Δρυμού.
Συνεχίζουμε με την όμορφη μικρή πόλη Wolfach ( λύκος) στον Μέλανα Δρυμό, την οποία διαρρέει ο ποταμός Kinzig.
Μόλις είχε σταματήσει η βροχή, ευτυχώς
Μία πάστα Black Forest είναι πάντα καλοδεχούμενη!
Εντυπωσιακή είναι η πρόσοψη του Δημαρχείου!
Το Wolfach είναι γνωστό για το μεγάλο καρναβάλι του. Υπάρχει μία κρήνη που λέγεται η κρήνη των τρελών και αναπαριστά τους καρναβαλιστές.
Η βόλτα μας συνεχίζεται στο χωριό Gutach, όπου υπάρχει το υπαίθριο Μουσείο του Μέλανα Δρυμού.
Εδώ υπήρχε από το 1612 η αγροικία Vogtsbauernhof. To 1964 έφεραν κι άλλα παραδοσιακά σπίτια, τα συναρμολόγησαν, τα επισκεύασαν, έβαλαν και ζωάκια διάφορα με τα οποία ενθουσιάζονται τα παιδιά κι έτσι μαζεύουν κάθε χρόνο 220.000 επισκέπτες.
Βλέπετε το αρχικό σπίτι του 1612.
Πολύ ενδιαφέρουσα ήταν η αίθουσα με τις παραδοσιακές φορεσιές.
Τώρα θα πάμε στην μικρή πόλη Triberg, επίσης χαριτωμένη μικρή πόλη, μέσα στο δάσος, η οποία φημίζεται για τους καταρράκτες της.
Πολύ ωραίος ο περιβάλλον χώρος! Ακούς μόνο τον δυνατό θόρυβο της πτώσης των νερών από ύψος 151 μ. Η είσοδος είναι με εισιτήριο.
Μια μικρή βόλτα στο χωριό Triberg των 4.500 κατοίκων, σε μια βροχερή και ομιχλώδη μέρα που το έκανε πιο ρομαντικό!
Ακριβώς απέναντι από τους καταρράκτες υπάρχει από το 1880 ένα ξενοδοχείο το Pfaff, τόσο κουκλίστικο, σαν να βγήκε από παραμύθι!
Η ωρολογοποιία με κούκους εδώ, ήκμασε κατά το παρελθόν και συνεχίζει.
Τα δικά μας σουβενίρ
19 χλμ. μετά το Triberg, στην πόλη Furtwangen βρίσκεται το Γερμανικό Μουσείο Ρολογιών.
Περιλαμβάνει ρολόγια παραδοσιακής χειροτεχνίας του Μέλανα Δρυμού από το 1852. Επίσης φιλοξενεί και μια συλλογή εργοστασιακών ρολογιών.
Διάβασα ότι το Μουσείο θα παραμείνει κλειστό, λόγω ανακαίνισης μέχρι το 2027.
Στο Μουσείο βρίσκεις παντός είδους ρολόγια, ρολόγια τσέπης, κούκου, χειρός, ακόμη και ρολόι-έπιπλο!
Θα κλείσω την σημερινή μου ανάρτηση με μία επίσκεψη σε μια μικρή γαλάζια λίμνη, που σχηματίστηκε από παγετώνα. Λέγεται Titisee και το καλοκαίρι δέχεται τουρίστες για κολύμβηση, καθώς και για ιαματικό τουρισμό στην μικρή της πόλη.
Σας ευχαριστώ πολύ για την επίσκεψη σας!
