ΟΔΟΝΤΩΤΟΣ ΔΙΑΚΟΠΤΟΥ - ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ - RACK RAILWAY DIAKOPTON - KALABRYTA - GREECE

Κάνετε κλίκ για μεγέθυνση της κάθε φωτογραφίας.

Click photo to enlarge.

Σήμερα θα κάνουμε την θεαματικότερη διαδρομή των Βαλκανίων!!!
Θα διασχίσουμε με τον ξακουστό οδοντωτό των Καλαβρύτων, το φαράγγι του Βουραϊκού ποταμού, όπου το τρένο και ο ποταμός συμπορεύονται, για να μας χαρίσουν μια συναρπαστική εμπειρία!!!

Θα σας το δείξω βήμα-βήμα, για να το θυμηθείτε όσοι το επισκεφθήκατε και να προτρέψω αυτούς που δεν το γνωρίζουν, να το επισκεφθούν οπωσδήποτε!

Πάμε να βγάλουμε εισιτήρια. Το εισιτήριο κοστίζει 19 ευρώ μετ΄επιστροφής κατ΄άτομον. Τα ωράρια προτιμώ να μην σας τα αναφέρω, μήπως αλλάζουν κατά εποχές, οπότε καλύτερα να τα βρείτε στο Ίντερνετ. Εμείς αφήσαμε το αυτοκίνητο στο ξενοδοχείο των Καλαβρύτων, κατεβήκαμε με το τρένο των 9.57 στο Διακοπτόν και επιστρέψαμε σχεδόν αμέσως με των 11.15.
Η διαδρομή διαρκεί μία ώρα για κάθε δρομολόγιο.

Το επόμενο κολάζ φωτογραφιών μας δείχνει μια αφίσα του σιδηροδρόμου και ένα μπιμπελό που μας δείχνει πως από τα πολύ παλιά χρόνια, που δεν υπήρχαν δρόμοι, αυτός ο σιδηρόδρομος ήταν ο μοναδικός τρόπος να ταξιδεύουν οι άνθρωποι από την περιοχή των Καλαβρύτων.

Είχαμε την τύχη να έχουμε τις πρώτες δύο θέσεις και μια πολύ ευχάριστη παρέα, ενός γκρουπ τουριστών από την Μαλαισία! Γελαστοί, φιλικοί, ενθουσιώδεις!!!

Το τρένο ξεκίνησε στην ώρα του και μας έδωσε τις πρώτες όμορφες εικόνες από τα σπίτια των Καλαβρύτων!

Λίγο παρακάτω μία φάρμα αλόγων

Ένα γραφικό γεφυράκι

Και τα χρυσαφένια χρώματα του φθινοπώρου

Ένα χαρακτηριστικό σιδηροδρομικό κτίριο. Εδώ πρέπει να πούμε ότι το τρένο αυτό εγκαινιάστηκε στις 10 Μαρτίου του 1896!!!! και η μηχανή του ήταν ατμοκίνητη, ο θρυλικός Μουντζούρης! Τότε η διαδρομή διαρκούσε 2,5 ώρες.

Μετά το 1959 ήρθαν καινούργιοι συρμοί και η διαδρομή μειώθηκε στα 85΄.
Το 1967 εισάγεται η ντιζελοκίνηση και από το 2009 πηγαινοέρχονται υπερσύγχρονα τρένα. Όμως έμαθα από τον σταθμό με χαρά, ότι σύντομα θα επανέλθει ο Μουντζούρης!

Η πρώτη γέφυρα από τις 49 συνολικά γέφυρες, μεταλλικές και πέτρινες τοξωτές, που άντεξαν και αντέχουν εξαιρετικά στον χρόνο!

Το εκπληκτικό αυτό τρενάκι είναι έργο, που κατασκευάστηκε επί πρωθυπουργίας του Χαριλάου Τρικούπη, το 1896 όπως προείπα, του μακροβιότερου πρωθυπουργού εν Ελλάδι (7 φορές βγήκε πρωθυπουργός).

Η ζεύξη Ρίου και Αντιρίου επίσης, ήταν δική του ιδέα, που όπως είδαμε σε προηγούμενες αναρτήσεις, υλοποιήθηκε μετά από έναν αιώνα σχεδόν, με την κατασκευή της υπέροχης γέφυρας κατά το 2004 που φέρει και το όνομα του!

Επίσης η διάνοιξη της διώρυγας της Κορίνθου οφείλεται στον Χαρίλαο Τρικούπη, που ήταν εξαιρετικά προοδευτικός και εκσυγχρονιστής! Να τρία θαυμαστά έργα στην Πελοπόννησο!

Φθάσαμε ήδη στον πρώτο μας σταθμό, στην Ζαχλωρού.

Φύγαμε από την Ζαχλωρού και συνεχίζουμε πάντα κατά μήκος του ποταμού. Εδώ πρέπει να σας πω ότι είναι πολύ δύσκολη η φωτογράφιση μέσα από το τρενάκι, γιατί δεν προλαβαίνεις, τα τοπία διαδέχονται το ένα μετά το άλλο, γρήγορα, το τρένο μέσα φωτίζεται και δυσκολεύει.
Κατά γενική ομολογία, μόνον οι πεζοπόροι του φαραγγιού, που είναι πάρα πολλοί, μπορούν να πάρουν εξαιρετικές φωτογραφίες του τοπίου.

Θα δείτε ένα από τα 6 τούνελ, που λέγεται και "Πόρτες" γιατί όπως φαίνεται και στην φωτογραφία, υπήρχαν βαριές σιδερένιες πόρτες και στις δύο άκρες του τούνελ, που έκλειναν για να μην περνούν οι άνθρωποι δωρεάν, αλλά να χρησιμοποιούν το τρένο.

Παλιότερα τις Πόρτες τις ονόμαζαν Διαβολοποριά (πορεία του διαβόλου).

Εδώ είναι το στενότερο σημείο. Αξίζει να αναφερθούμε στο γεγονός ότι οι γραμμές του οδοντωτού, είναι οι πιο στενές στην Ευρώπη! Μόλις 75 εκατοστά πλάτος έχουν!

Προσέξτε στο δεξί μέρος της επόμενης φωτογραφίας φαίνονται δύο τεράστιοι βράχοι, με μια σχισμή ελάχιστη ανάμεσα τους, που την καλύπτει ένα μικρό γεφυράκι'

Για την σχισμή αυτή μεταξύ των βράχων, λέει η μυθολογία, ότι όταν ο Ηρακλής έπιασε τον Ερυμάνθιο κάπρο, τον κουβαλούσε να τον πάει στον Ευρυσθέα.
Οι τεράστιοι βράχοι όμως τον εμπόδιζαν, γι αυτό έδωσε μια σπαθιά και τους χώρισε στα δύο.
Άλλος μύθος λέει ότι πήγαινε στην αγαπημένη του Βούρα, εξ ου και Βουραϊκός ποταμός, οι βράχοι τον εμπόδιζαν και τους έσκισε στα δύο με το σπαθί του.

Και λίγο κουνημένη η φωτογραφία μου από την μικρή παλιά γέφυρα που ενώνει τους βράχους. Μόνο οι πεζοπόροι μπορεί να την διαβούν και με εξαιρετική προσοχή, διότι είναι μισοκαταστρεμμένη και πολύ επικίνδυνη. Από κάτω χάσκουν οι βράχοι και το ποτάμι.

Λόγω κατολισθήσεων έγιναν ισχυρές αντιστηρίξεις όπως βλέπουμε κι εδώ

Οι περιπατητές τραβιούνται στην άκρη και μας βγάζουν φωτογραφία! Πρέπει να ξέρουν τις ώρες διέλευσης του τρένου, γιατί περπατούν πάνω στις γραμμές και το χειρότερο είναι ότι διασχίζουν το τούνελ. Και το τρένο χωράει ίσα-ίσα στο τούνελ, άρα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί.

Εδώ σε μια στροφή, φαίνεται πολύ ωραίο το ποτάμι

Στις επόμενες δύο φωτογραφίες προσέξτε στην μέση της γραμμής το "δόντι" δηλαδή τον οδοντωτό άξονα, που επιτρέπει στο τρένο να ανεβεί από το Διακοφτό που είναι στην παραλία, στα Καλάβρυτα που έχουν υψόμετρο 750 μ.

Το ίδιο "δόντι" χρησιμεύει και στην κάθοδο για να φρενάρει το τρένο ομαλά στις μεγάλες κατωφέρειες.

Δηλαδή ανεβαίνει σε κλίση 25% ενώ τα κανονικά τρένα καλύπτουν κλίσεις έως 9-10% !

Αυτές τις πολύτιμες πληροφορίες τις βρήκα σε ένα ενδιαφέρον μπλογκ της Αστικής Σπηλαιολογίας http://urbanspeleology.blogspot.gr/

Πολύ γρήγορα το τρένο θα περάσει τώρα τον μεγάλο καταρράκτη, που είναι πολυφωτογραφημένος από πεζοπόρους, γιατί είναι θαυμάσιος!

Περνάμε κολλητά στον βράχο, που στην δική μου φαντασία έχει ανθρώπινη μορφή, με μύτη, φρύδια, ρυτίδες στο μέτωπο και στόμα, δείτε το προσεκτικά στην μέση της φωτογραφίας, σαν ένα πρόσωπο να βλέπει προς τα κάτω

Και μετά όσο πρόλαβα τον μεγάλο καταρράκτη

Οι Γάλλοι επιστήμονες που ανέλαβαν τον σχεδιασμό του οδοντωτού το 1894, είχαν προτείνει να γίνει στην θέση αυτή, ένας υδροηλεκτρικός σταθμός, που θα παρήγαγε ηλεκτρική ενέργεια από τους καταρράκτες και θα έδινε ηλεκτροκίνηση στο τρένο. Αυτό όμως δεν έγινε ποτέ.

Στο τούνελ που θα μπούμε τώρα, που είναι το μεγαλύτερο, έχει και φωταγωγούς

Από εδώ που είναι η θέση "Δικαστήριο" (θα σας εξηγήσω παρακάτω στην κατάλληλη φωτογραφία γιατί αποκαλείται έτσι) τράβηξα ένα ολιγόλεπτο βίντεο για να σας μεταφέρω την μαγεία που ένοιωσα, διασχίζοντας αυτήν την καταπληκτική φύση! Δείτε το, κρατάει ελάχιστα.



Από εδώ και μέχρι το Διακοφτό, θα βλέπουμε βουνά τεράστια, με τρύπες, με σχισμές,με θάμνους γαντζωμένους επάνω τους και το ποτάμι να κυλάει ήσυχα.

Εδώ σε μια στροφή φαίνεται και η γραμμή του τρένου

Στο βουνό σαν να υπάρχει χαραγμένη γραφή

Και η τελευταία εικόνα πριν μπούμε στο Διακοφτό

Φθάσαμε στον σιδηροδρομικό σταθμό του Διακοπτού ή Διακοφτού, που είναι γνωστός εδώ και 100 χρόνια για τον οδοντωτό του, αλλά το Διακοφτό το γνωρίζουμε και ως την γενέτειρα του σπουδαίου μας και αξέχαστου ηθοποιού Διονύση Παπαγιαννόπουλου.

Εκτεθειμένη στον κήπο, η παλιά ατμομηχανή του Μουντζούρη!
Φωτογραφιζόταν μαζί της οι φίλοι από την Μαλαισία.

Φύγαμε αμέσως και αυτή την φορά οι θέσεις μας ήταν στο μεσαίο βαγόνι αριστερά όπως θα ανεβαίναμε στα Καλάβρυτα. Και έτσι θα γνωρίσουμε και την άλλη πλευρά του φαραγγιού.

Το μόνο κακό ήταν ο δυνατός ήλιος στα μάτια μου :(

Ξεκινήσαμε για τα 22 χλμ. της επιστροφής μας προς τα Καλάβρυτα.

Πριν αρχίσουν οι αναβάσεις , ένα ζευγάρι οδοιπόρων καμάρωνε το τρένο μας

Κόκκινοι τεράστιοι βράχοι

Στην επόμενη φωτογραφία φαίνεται το "Δικαστήριο". Άνω δεξιά σε ένα κοίλωμα του βράχου σταλακτίτες και σταλαγμίτες σχημάτισαν μια "αίθουσα Δικαστηρίου" ! Κάτω στο βάθος η πυκνή βλάστηση δεν αφήνει τα νερά του ποταμού να φανούν.

Εδώ στην πολύχρωμη και γεμάτη ήλιο φωτογραφία, μπορούμε να ξεχωρίσουμε το νερό που τρέχει μέσα από τους βράχους

Στην επόμενη είμαστε ψηλά στην γέφυρα με το τρένο και αντικρίζουμε τους πελώριους βράχους. Εδώ δεν φαίνεται το ποτάμι

Κατολισθήσεις

Κι ανάμεσα τους ένα σωρό είδη φυτών ανθισμένων

Συνεχίζει το τρένο να κινείται ψηλά στις γέφυρες

Φθινοπωρινά χρώματα και εικόνες της τοξωτής γέφυρας

Κομμάτια μεγάλα αντιστήριξης

Οδοιπόροι που τραβήχτηκαν στην άκρη μέχρι να περάσει το τρένο

Φθάσαμε στο σημείο "Πόρτες"

Νάτο πάλι και το κατεστραμμένο γεφυράκι στην σχισμή των βράχων

Το ποτάμι και γύρω του πλατάνια και πλούσια βλάστηση!

Η στάση του Μεγάλου Σπηλαίου, που είναι κτισμένο πάνω από το φαράγγι του Βουραϊκού

Και μετά η Ζαχλωρού και μια ταβέρνα πάνω στον Βουραϊκό ποταμό, κατάφυτη, με την πινακίδα της που γράφει " Καλώς ήρθατε στην ταβέρνα μας- Αντώνης και Πόλυ".

Τα χρώματα του φθινοπώρου παρόντα

Μία από τις τελευταίες στροφές και το τρένο μπαίνει στην τελική ευθεία του για τον σταθμό των Καλαβρύτων.

Ένα συναρπαστικό ταξίδι στην υπέροχη φύση της πατρίδας μας, έφθασε στο τέλος του.
Πιστεύω ότι το ιδανικό είναι να κάνεις το ταξίδι με το τρενάκι όπως εμείς και όποιος το αντέχει να κάνει ή όλη την πεζοπορία που διαρκεί 6-7 ώρες, ή μέρος αυτής.

Το τρένο έφτασε στα Καλάβρυτα. Αυτό είναι το γκαράζ της αμαξοστοιχίας

Αποχαιρετούμε τον σταθμό του τρένου

αλλά και την ιστορική, μαρτυρική και πανέμορφη πόλη των Καλαβρύτων!

Την επόμενη φορά θα συνεχίσουμε το οδοιπορικό μας στην Πελοπόννησο.

Ως τότε σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την επίσκεψη σας!