Κάνετε κλικ για μεγέθυνση της κάθε φωτογραφίας.
Click photo to enlarge.
Σήμερα θα σας παρουσιάσω το οδοιπορικό μας, από τα Καλάβρυτα στην όμορφη Βυτίνα! Η διαδρομή είναι 55 χλμ.περίπου.
Μετά την Παναγία Πλατανιώτισσα (που σας παρουσίασα) και τους Πετσάκους-Καλαβρύτων, βλέπουμε ένα καθιστικό με θέα!
Σε λίγο, μέσα στην υπέροχη φύση και σε υψόμετρο 865 μ. προβάλλει το Δροσάτο-Αχαϊας, πρώην Άνω Γουμένισσα.
Σαν πίνακας ζωγραφικής!
Και αμέσως μετά η Γουμένισσα, 750 μ. υψόμετρο και γύρω της τα Αροάνεια όρη.
Η περιοχή αυτή κατοικείτο από αρχαιοτάτων χρόνων.Βρέθηκαν εδώ αρχαίοι τάφοι με πήλινα Προμηκυναϊκής εποχής!
Η βρύση της Γουμένισσας, η οποία γράφει " Σύλλογος Γουμένισσας-Απρίλης 1995"
Μετά από μια ανθισμένη διαδρομή με κρόκους,
και σε υψόμετρο 840 μ. βλέπουμε το εξωκκλήσι του Αγίου Νεκταρίου, που ανήκει στο χωριό Λαγοβούνι-Καλαβρύτων.
Μετά από λίγα χιλιόμετρα το χωριό Πριόλιθος (Συρμπάνι), 871 μ. Στην είσοδο του, η πέτρινη βρύση!
Ένα με την φύση το γραφικό χωριό!
Έχουμε φτάσει ήδη στον αυχένα του Πριολίθου-Καλαβρύτων, όπου υπάρχει διχάλα με πινακίδες. Δεξιά μας ο Δρυμός και τα Τριπόταμα και ίσια η Κλειτορία και η Τρίπολη.
Εδώ κάναμε στάση, για να αποτίσουμε φόρο τιμής στο Ηρώον.
Δεξιά και κάτω του Ηρώου, υπάρχει μαρμάρινη πλάκα με τα εξής: (αντιγράφω ακριβώς)
Του γερμανού στραμμένη η μαύρη κάνη κατάστηθα σ΄αυτά τα παλικάρια, ανάγκασε το λάκκο τους ν΄ανοίξουν σκάβοντας με τα ίδια τους τα χέρια.
Και βρόντηξε ανελέητη, λύγισαν κι έπεσαν ένδοξα οι πατριώτες, αιώνιο στήνοντας μνημείο μέγα, στην λευτεριά π΄αγάπησαν με πάθος.
Μπράτσικας Κωνσταντίνος
Λιακόπουλος Γεώργιος
Καλογερόπουλος Νικόλαος
Ανδρεόπουλος Παναγιώτης
Ιταλός στρατιώτης (Τζουζέπε)
Αυχένας Πριολίθου-Καλαβρύτων 10-12-1943
Φύγαμε συγκινημένοι, κάνοντας την ευχή να αναπαύονται εν ειρήνη τα τιμημένα παλικάρια.
Ακολουθήσαμε τον δρόμο της Κλειτορίας και πάλι σε μια δεξιά στροφή προς το χωριό Καστέλι, (ένα μικρό χωριό με 18 κατοίκους, αλλά με μεγάλη ιστορία από την εποχή του Κλείτορος στα 1200 π.Χ) συναντήσαμε ένα εξωκκλήσι,
πλάϊ σε ένα δροσερό καθιστικό, με ωραία θέα στο Καστέλι.
Διασχίσαμε πάλι την Κλειτορία,
όπου λίγο πιο έξω έβοσκαν τα προβατάκια στο καταπράσινο λιβάδι!
Σκοπός μας, είναι η γνωριμία μας με το
Δείτε και στον χάρτη που βρισκόμαστε
Βρισκόμαστε στον οικισμό Σελλά-Παγκρατίου (10 χλμ. μετά την Κλειτορία) και πάμε να δούμε αυτό το θαυμάσιο διατηρητέο μνημείο της φύσης!
Εγώ προτίμησα τις πέτρινες σκάλες, αλλά αμέσως μετά απ΄αυτές, μπορείς να πας με το αυτοκίνητο.Είναι πολύ κοντά, 50 μ. από τον κεντρικό δρόμο.
ΚΛΗΜΑ ή ΚΛΙΜΑ ΠΑΥΣΑΝΙΑ
Ο Παυσανίας, ήταν Έλληνας περιηγητής και γεωγράφος του 2ου αιώνα μ.Χ. Έγραψε 10 βιβλία, όπου περιηγείται στην Πελοπόννησο.
Ο ίδιος αναφέρει σε ένα του βιβλίο, ότι κάποιος του είπε, ότι οι πέστροφες του ποταμού Αροάνιου, κελαηδούσαν όπως τα πουλιά τσίχλες. Κι αυτός, για να το διαπιστώσει, επισκέφθηκε αυτόν τον τόπο με το τεράστιο κλήμα, που πήρε και το όνομα του, αφού το ανέδειξε.
Στο βιβλίο του "Αρκαδικά' έγραψε βέβαια ότι δεν άκουσε να κελαηδούν οι πέστροφες.
Όταν πήγε, μεταξύ 150-200 μ.Χ. το κλήμα ήταν ήδη πολύ εύρωστο. Σήμερα λοιπόν, αυτό το κλήμα είναι 3.000 ετών!!! Τον χώρο ανέλαβε τώρα η Εφορία Αρχαιοτήτων.
Πάμε να το δούμε...
Ένα κλειστό περίπτερο της Εφορίας Αρχαιοτήτων, πνιγμένο από την αμπέλοψη!
Η πινακίδα έξω από το πάρκο
Πραγματικά είναι αξιοθαύμαστο, τρεις τεράστιοι κορμοί και άπειρες διακλαδώσεις του κλήματος, πάνω στα πουρνάρια!!!!
Οι αρχικοί κορμοί που θα δείτε τώρα, είναι περιτριγυρισμένοι με αλυσίδα, η οποία διακρίνεται στην φωτογραφία μου.
Δείτε το και σε μεγέθυνση
Στις επόμενες φωτογραφίες, τα κλαδιά του, συνολικού μήκους 100 μ. αγκαλιάζουν ή κρέμονται από τα πουρνάρια. Μοιάζει να ξεραίνεται, αλλά πιστεύω πως οι αρμόδιοι φορείς, θα το φροντίσουν.
Το πάρκο αυτό, είναι ο αυλόγυρος του Αγίου Νικολάου.
Αριστερά, η πινακίδα γράφει: Δαπάνη της τοιχοποίας του Ναού, Γεωργίου Ν. και Πολύμνιας Παπούλια-30-8-50.
Ένα κεράκι στην χάρη Του
Φεύγοντας, στο απέναντι σπίτι, ένα ηλικιωμένο αντρόγυνο καθόταν στο μπαλκόνι. Τους χαιρετήσαμε και κατέβηκαν να μας καλωσορίσουν.
Ήταν ο κ. Βασίλειος Σταματόπουλος και η σύζυγος του κ.Μαρία.
Μας διηγήθηκε ο κ.Σταματόπουλος ότι, όταν ήταν μικρό παιδί, έπαιζε με όλα τα παιδιά, στον αυλόγυρο με την κληματαριά. Και ήταν τόσο μεγάλοι οι κορμοί και οι κουφάλες της, που κρύβονταν μέσα σ΄αυτούς ! Και χρειαζόταν πολλοί άνθρωποι για να αγκαλιάσουν αυτούς τους τεράστιους κοσμούς!
Κι ύστερα, το 1940 στον πόλεμο, ήρθαν οι Ιταλοί, κατασκήνωσαν μέσα στον αυλόγυρο, άναβαν φωτιές και μαγείρευαν δίπλα από την κληματαριά, την οποίαν τελικά έκαψαν.
Αυτά μας είπε και τον ευχαριστώ θερμά, γιατί πλούτισε την γνώση μας. Ήταν πληροφορίες από πρώτο χέρι, αδιαφιλονίκητες!
Και πάμε για την Βυτίνα.
Λίγο πριν, μια εντυπωσιακή εκκλησία, που δυστυχώς δεν θυμάμαι ποια είναι, αλλά δεν έχει αποπερατωθεί ακόμη.
Η Βυτίνα, από τα φημισμένα ορεινά θέρετρα, ιδανική για την δροσιά της το καλοκαίρι και για τις χειμερινές αποδράσεις σ΄αυτήν. Το χιονοδρομικό του Μαινάλου είναι πολύ κοντά της.
Φημισμένη επίσης για τα παραδοσιακά προϊόντα της και το εξαιρετικό φαγητό στις ταβέρνες της!
Στις επόμενες δύο φωτογραφίες βλέπουμε τα κτίρια της παλιάς Δασικής και Γεωργικής Σχολής.Περιβάλλονται από ένα κτήμα 150 στρεμμάτων και είναι κληροδοτήματα του εκ Βυτίνας καταγόμενου Εθνικού Ευεργέτη Παν.Τριανταφυλλίδη.
Αυτήν την πολύτιμη πληροφορία μου την έδωσε η φίλη μου Νίκη, που κατάγεται και ζει στην Βυτίνα και της οποίας το εξαιρετικό blog, μπορείτε να επισκεφθείτε για να πάρετε περισσότερες πληροφορίες για την Βυτίνα. Της είμαι ευγνώμων και την ευχαριστώ θερμά!http://oneiropeioio.blogspot.gr/
Πέτρινα σπίτια και ξενοδοχεία
Έχει 650 κατοίκους και υπερηφανεύεται για τις προσωπικότητες που γεννήθηκαν εδώ, όπως ο ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρηγόπουλος, ο νομοδιδάσκαλος Βασίλειος Οικονομίδης, ο εξερευνητής Παν.Ποταγός, ο λαογράφος Π.Παπαζαφειρόπουλος
Ο Ιερός Ναός του Αγίου Τρύφωνος, Πολιούχου της πόλεως, Προστάτη των αμπελουργών, που κτίστηκε το 1846 και εορτάζει την 1η Φεβρουαρίου.
Το εσωτερικό του Ιερού Ναού με την εξαιρετική αγιογράφηση του
Έξω από τον Ναό υπάρχει εντοιχισμένη πέτρα με το υψόμετρο της Βυτίνας
Μπροστά στην εκκλησία στο πάρκο που είδατε, υπάρχει ένα άγαλμα, σε χρώμα χρυσού, ενός νεαρού άντρα.
Είναι το άγαλμα του Ματθαίου Πόταγα, ενός μαθητή Ε΄Γυμνασίου,όταν στα 17 του χρόνια, ένα μεσημέρι στις 2-5-1941, πετάχτηκε από το σπίτι του άοπλος και όρθωσε το ανάστημα του στους Γερμανούς κατακτητές, φωνάζοντας "δεν θα μας σκλαβώσετε, όλη η Ελλάδα ακολουθεί" .
Την ίδια στιγμή έπεσε νεκρός από σφαίρα και στην συνέχεια, του συνέτριψαν το κεφάλι. Αυτό το παλικάρι, θεωρείται ως ο πρώτος αντιστασιακός ήρωας!
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Βυτίνα και στην επανάσταση του 1821 είχε μεγάλη συμμετοχή, με 500 κατοίκους υπό τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη!
Επτά φορές πυρπολήθηκε.
Πάμε τώρα να γνωρίσουμε τα προϊόντα της
Παραδοσιακά σκεύη
Και άλλο κατάστημα παραδοσιακών προϊόντων και παραδοσιακών σκευών
Και βέβαια προμηθευτήκαμε πολλά από τα εξαιρετικά αυτά προϊόντα της Βυτίνας:)
Ο χρόνος όμως έτρεχε, ήταν περασμένες τρεις το μεσημέρι, ώρα για φαγητό σε μία από τις ταβέρνες της Βυτίνας και αμέσως μετά επίσκεψη στα Λαγκάδια-Αρκαδίας.
Και θα τελειώσω την σημερινή μου περιήγηση με τις νοστιμιές της όμορφης ελατοτριγυρισμένης Βυτίνας,
αφού σας ευχαριστήσω θερμά και για την σημερινή σας παρουσία!
Επόμενος σταθμός μας θα είναι τα Λαγκάδια Αρκαδίας, ως τότε γεια σας!
