Κυριακή, 22 Μαρτίου 2015

ΟΛΕΣΟΥΝΤ - ΝΟΡΒΗΓΙΑ - ALESUND - NORWAY


Σήμερα θα γνωρίσετε την πολύ όμορφη πόλη Όλεσουντ, γνωστή για την Αρτ Νουβό αρχιτεκτονική της!

Είναι μέρος της παραδοσιακής περιοχής του Sunnmore, πόλη-δήμος και το πιο σημαντικό για την αλιεία λιμάνι, στην Νορβηγία! Από το 1950 έως το 1960 ήταν από τους βασικούς αλιευτικούς σταθμούς της αλιείας της ρέγγας!

Έχει 45.000 κατοίκους περίπου, μαζί με τα περίχωρα.

Η πόλη δοκιμάστηκε από μια φοβερή πυρκαϊά, ( όπως κι άλλες Νορβηγικές πόλεις, λόγω των ξύλινων σπιτιών) που ξέσπασε την νύχτα της 23ης Ιανουαρίου 1904. Με την βοήθεια μιας θύελλας, η φωτιά γιγαντώθηκε και κατέστρεψε όλη την πόλη. 10.ΟΟΟ άνθρωποι, ενημερώθηκαν, ευτυχώς έγκαιρα, μέσα στην νύχτα και απομακρύνθηκαν και μόνον ένα θύμα υπήρξε, που ήταν μια ηλικιωμένη γυναίκα.

Ο αυτοκράτορας της Γερμανίας Γουλιέλμος ΙΙ, που συχνά παραθέριζε στην περιοχή, έστειλε 4 πολεμικά πλοία, με εφόδια στέγασης και δημιουργίας στρατώνων, για να προστατευθούν οι κάτοικοι. Προς τιμήν του ένας δρόμος στο Άλεσουντ, φέρει το όνομα του!

Αργότερα και με προγραμματισμό κτίστηκε η καινούργια πόλη σε Αρτ Νουβό αρχιτεκτονική από εξαιρετικούς Νορβηγούς αρχιτέκτονες! Έχει σπουδαία τουριστική κίνηση. Τα κρουαζιερόπλοια πάντα δένουν εδώ, δύο φορές την ημέρα!


Αυτή είναι η κομψή πόλη, στην οποία μείναμε μία ημέρα, αλλά μαγευτήκαμε!
Ευτυχώς το καλοκαίρι εκεί ξημερώνει στις 4-5 τα χαράματα και ο ήλιος δύει 10-11 την νύχτα.

Δείτε την και στον χάρτη, είναι σε ένα νησάκι, ανάμεσα σε πολλά άλλα...


Πάμε να την γνωρίσουμε, υπό ψιλόβροχο, δυστυχώς...

Η είσοδος του λιμανιού και ο κόκκινος φάρος! Από εδώ ξεκινούν τα αλιευτικά για το κυνήγι της φώκιας και την αλιεία του μπακαλιάρου και της μουρούνας!



Το λιμάνι συνεχίζεται και γίνεται κλειστό, τελείως προφυλαγμένο από τα κομψά κτίρια, των οποίων οι πολύχρωμες προσόψεις, αντανακλώνται στα νερά!
Το κίτρινο κτίριο είναι το Clarion Collection Hotel Bryggen.


Εδώ, δίπλα από το απάνεμο λιμάνι και κατά μήκος του, υπάρχουν παγκάκια, υποδομές για τα κότερα καθώς και πολύ πράσινο!



Εδώ βλέπουμε ένα έργο τέχνης με γλάρους!



Είναι η μοναδική πόλη της Νορβηγίας, κτισμένη εξ ολοκλήρου σε αρχιτεκτονική Αρτ Νουβό!


Εδώ υπάρχει ένα άλλο άγαλμα του νεαρού ψαρά, ο οποίος συμβολίζει την εφηβική θέρμη και την προσμονή του μέλλοντος! Έγινε το 1967.


Η τεράστια πινακίδα μας καλωσορίζει στο Όλεσουντ! Στην κορυφή της το σήμα κατατεθέν της πόλης που το έχουν ακόμα και τα ξύλινα παγκάκια της!Είναι το βασιλικό στέμμα και από κάτω ένα αλιευτικό καράβι. Το οικόσημο του Όλεσουντ, εγκρίθηκε με βασιλικό ψήφισμα το 1898.




Ακόμα δύο ενημερωτικές πινακίδες της πόλης



Μας συγκίνησε πολύ ο χάρτης της πόλης που διανέμεται στα ξενοδοχεία και στις τουριστικές πληροφορίας και που είναι στα Ελληνικά!!! Δεν το ξαναείδαμε αυτό.


Πολύ κοντά στο λιμάνι διακρίνεται ο λόφος Aksla, που για να τον επισκεφτείς πρέπει να ανέβεις 408 σκαλοπάτια. Εκεί υπάρχει ένα μεγάλο πάρκο,ένα τουριστικό περίπτερο, καθώς και μια θαυμάσια θέα στην πόλη. Υπάρχει και τρενάκι, αλλά δεν το πετύχαμε, ίσως δεν λειτουργούσε λόγω βροχής και έτσι δεν ανεβήκαμε.


Λίγο παρακάτω, στο πάρκο της Ειρήνης ένα άγαλμα γράφει "Englands - Farien 1940-1945. Είναι αφιερωμένο στους 320 ανθρώπους της περιοχής που βρέθηκαν στην Βόρεια θάλασσα και στην Βρετανία κατά την διάρκεια του δεύτερου Παγκοσμίου πολέμου.


Λιγοστός ο κόσμος που περπατάει στην βροχή


Ανάμεσα τους κι εμείς που περπατάμε ακούραστα θαυμάζοντας τα καταπληκτικά κτίρια


Εδώ ένα περίπτερο, που τις Κυριακές ίσως, παίζει η μπάντα της πόλης


Άλλο ένα κόσμημα αρχιτεκτονικής και διακοσμητικής!!!


Στην απέναντι πλευρά τα χιόνια λιώνουν και μετατρέπονται σε μικρούς καταρράκτες. Τίποτε δεν θυμίζει Αύγουστο.



Κομψές εκκλησίες και καμπαναριά, ξεπροβάλλουν ανάμεσα από τα σπίτια!


Ένα κουκλίστικο σπίτι, πάρα πολύ στολισμένο, σαν να βγήκε από παραμύθι, τραβάει την προσοχή μας!


Διασχίζουμε ενθουσιασμένοι τους βρεγμένους λιθόστρωτους δρόμους, όπου κάθε κτίριο, ήταν και μια έκπληξη γοητείας και κομψότητας!


Τραβάμε προς την θάλασσα, στην πίσω μεριά της, όπου δένουν τα κρουαζιερόπλοια


Κάνουμε βόλτα στην ερημική παραλία,


όπου βλέπουμε το σύγχρονο Δημαρχείο του Όλεσουντ κι αριστερά το πορτοκαλί κτίριο που είναι το ξενοδοχείο μας. Επάνω τέρμα στο ρετιρέ με τα μπαλκόνια, είναι το δωμάτιο μας. Τα ξενοδοχεία στην Νορβηγία είναι εξαιρετικά, καθαρά, πολύ μεγάλα τα δωμάτια, πάντα με σαλόνι και τηλεόραση.


Πολύ κοντά, ένα μικρό πάρκο με λουλούδια, λιγοστούς τάφους ηρώων και ένα άγαλμα ενός πατέρα που προστατεύει την χήρα του νεκρού στρατιώτη και τον εγγονό του. Επάνω γράφει "De Falne Til Minne 1940-1945, δηλαδή εις μνήμην των πεσόντων στον Β΄Παγκόσμιο πόλεμο.


Ξαναγυρίσαμε στο κέντρο της πόλης για να προμηθευτούμε μερικά σάντουιτς και γλυκάκια, για το αυριανό ταξίδι μας προς το Μπέργκεν, που θα κρατούσε 9 ώρες!!!

Η τελευταία εικόνα από το κλειστό λιμάνι του Όλεσουντ, που έμεινε στην καρδιά μου!


Λίγο αργότερα από το μπαλκόνι του δωματίου μας, βλέπαμε την κίνηση στο λιμάνι. Ένα μακρύ υπόστεγο, στεγάζει 7 στάσεις αστικών λεωφορείων προς την πόλη και τα περίχωρα.


Ένα πολυκατάστημα, τα ταμεία για τα πούλμαν δίπλα στον σταθμό ( ένα απ αυτά μας πήγε την επομένη στο Μπέργκεν) και το κρουαζιερόπλοιο που ακόμα ήταν εκεί.



Ήταν αργά όταν άρχισε να σουρουπώνει. Τα φώτα άναψαν.


Είδαμε το κρουαζιερόπλοιο να φεύγει για τον επόμενο προορισμό του. Άναψε τα φώτα του, καθώς αποχαιρετούσε το Όλεσουντ. Όμορφο θέαμα!


Το βλέπαμε καθώς διέσχιζε την γαλήνια θάλασσα του Όλεσουντ, μέχρι που απομακρύνθηκε...



Την επόμενη φορά θα γνωρίσετε το Μπέργκεν, αφού προηγουμένως διασχίσουμε επί 9 ώρες, φιόρδ και γραφικά χωριουδάκια.

Θερμά σας ευχαριστώ για την επίσκεψη σας!


Παρασκευή, 13 Μαρτίου 2015

Τρόντχάϊμ- Νορβηγία - Trondheim - Norway


Αποχαιρετήσαμε το Όσλο, μετά από ένα γερό Σκανδιναβικό πρωινό και πήραμε το λεωφορείο της γραμμής με προορισμό το Τρόντχάϊμ.
Η απόσταση είναι 500 χλμ. και η διάρκεια του ταξιδιού 8 ώρες περίπου.

Η διαδρομή ήταν ανιαρή, πεδινή, χωρίς τίποτε το ιδιαίτερο. Μόνον όταν πλησιάσαμε προς το Τρόντχάϊμ και άρχισαν να φαίνονται τα πρώτα σπίτια, το τοπίο ομόρφυνε, αλλά δυστυχώς άρχισε να βρέχει, παρά του ότι ήμασταν στα μέσα Αυγούστου, αλλά έτσι είναι στον βορρά...

Ας δούμε τον χάρτη για να ξέρετε την διαδρομή.


Κάνετε κλικ για μεγέθυνση της κάθε φωτογραφίας.

Click photo to enlarge.

Ήταν απογευματάκι όταν είδαμε τα πρώτα σπίτια, λίγο πριν από το Τρόντχάϊμ. Ευτυχώς στις Σκανδιναβικές χώρες, το καλοκαίρι δεν νυχτώνει, μόνον σουρουπώνει.

Πολύ όμορφη εξοχή με πανέμορφα σπίτια!


Μπροστά μας τα στάχυα κιτρινισμένα και λίγο πιο πίσω αραιά σπιτάκια πολύχρωμα, καθώς και δάση!


Ήδη φτάσαμε στο Τρόντχάϊμ το οποίο ιδρύθηκε το 997 και ήταν πρωτεύουσα των Βίκινγκς έως το 1217.

Περάσαμε την γέφυρα του ποταμού Nidelven,ο οποίος διασχίζει την πόλη και θαυμάσαμε μια ωραία θέα της πόλης.


Στην επόμενη φωτογραφία δεσπόζει ο περίφημος Καθεδρικός Ναός Nidaros, από το 1838. Είναι ο Εθνικός Ναός της Νορβηγίας!


Το λεωφορείο της γραμμής έφτασε στον προορισμό του, κατεβήκαμε, πήγαμε στο ξενοδοχείο μας και βγήκαμε στην βροχή για μια μικρή βόλτα.


Στο Τρόντχάϊμ, ζουν 182.000 κάτοικοι εκ των οποίων οι 30.000 είναι φοιτητές, διότι εδώ υπάρχει το θαυμάσιο Νορβηγικό Πανεπιστήμιο Επιστημών και Τεχνολογίας, υπάρχει ακόμα το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο St.Olaf και διάφορα άλλα τεχνολογικά ιδρύματα!

Στεκόμαστε σε μια μικρή γέφυρα από τις πολλές του ποταμού. Τα κατακόκκινα τριαντάφυλλα μας θυμίζουν ότι είναι Αύγουστος, παρά την χειμωνιάτικη ατμόσφαιρα.



Ήδη όμως είχε γίνει 10 το βράδυ και η κίνηση των ανθρώπων ήταν μηδενική. Πήγαμε λοιπόν για ύπνο, γιατί το πρωί, μετά το πρωϊνό, θα φεύγαμε για να ανακαλύψουμε τα περίφημα φιόρδ.

Την επόμενη ημέρα, πάλι με βροχή, είδαμε την παλιά γέφυρα, το σύμβολο της πόλης από το 1685, η οποία δέχθηκε πολλές βελτιώσεις έκτοτε για να μείνει ασφαλής.




Είδαμε τον περίφημο Καθεδρικό του Nidaros, όπου και η έδρα της Αρχιεπισκοπής. Είναι ο μεγαλύτερος καθεδρικός Ναός στην Σκανδιναβία και είναι κτισμένος πάνω από τον τάφο του Βασιλιά Όλαφ, που αγιοποιήθηκε το 1164 από τον Πάπα Αλέξανδρο ΙΙΙ.


Είδαμε τα πολύχρωμα σπίτια πάνω στο ποτάμι



και καταλήξαμε στον σιδηροδρομικό σταθμό της πόλης, όπου μας περίμενε το λεωφορείο της γραμμής Trondheim - Alesund.


Το λεωφορείο έγραφε Molde-Alesund.Πήγαμε λίγο νωρίτερα, μπήκαμε πρώτοι και καθίσαμε μπροστά. Δεν είχε κόσμο, ήμασταν ελάχιστοι.
Εδώ πρέπει να σας πω ότι όλα τα λεωφορεία, στο πίσω μέρος τους έχουν τουαλέτα πεντακάθαρη και ΑΝΟΙΧΤΗ. Και τονίζω την λέξη ανοιχτή, γιατί τα δικά μας πούλμαν μπορεί να έχουν τουαλέτα αλλά δεν την ανοίγουν, κάνουν μόνο στάσεις για καφέ. Στην Νορβηγία το λεωφορείο στέκεται μόνο λίγο, για αποβίβαση και επιβίβαση.


Και κάπως έτσι, άρχισε ένα πανέμορφο ταξίδι στην καρδιά της Νορβηγίας, σ΄αυτήν την απέραντη ανόθευτη φύση, διασχίζοντας στενούς δρόμους, αλλά συντηρημένους και καθαρούς, ανάμεσα στα φιόρδ, όπου ίσα-ίσα χωρούν δύο αυτοκίνητα και όπου οι ταχύτητες είναι χαμηλές και τα αυτοκίνητα έχουν αναμμένα φώτα καθ΄όλη την διάρκεια του 24ωρου, υποχρεωτικά.

Καθίστε μαζί μας αναπαυτικά στο πούλμαν και ξεκινούμε. Στην πρώτη φωτογραφία φαίνονται ακόμη τα πολύχρωμα σπίτια, πέριξ του Τρόντχάϊμ.



Έβρεχε συνεχώς, αλλά σιγανά. Ευτυχώς είχα προβλέψει να έχουμε μπουφάν, πλεχτές ζεστές μπλούζες, γερά παπούτσια, σκούφους και γάντια. Όλα αυτά είναι απαραίτητα, ακόμα κι αν είναι Αύγουστος, όπως στο δικό μας ταξίδι.


Το πράσινο ήταν πάντα παρόν


και όπου υπήρχε έστω και λίγος χώρος, ήταν καλλιεργημένος.


Ήδη φτάσαμε στο πρώτο πορθμείο, όπου το λεωφορείο της γραμμής θα μπει στο πλοίο από την μία μεριά και θα βγει κατ΄ευθείαν, από την πίσω μεριά, μόλις πιάσουμε στεριά, χωρίς μανούβρες.

Αυτή είναι η συνήθης διαδικασία, ανάμεσα στα φιόρδ.



Ήταν σύντομη αυτή η θαλάσσια διαδρομή, το πούλμαν συνέχισε. Το τοπίο εδώ αλλάζει ώρα με την ώρα. Όμορφα πολλά μικρά νησάκια με πολύχρωμα ξύλινα σπιτάκια!



Τα σύννεφα βαριά, αλλά το απολαμβάναμε!



Εδώ υπάρχει μία μεγάλη γέφυρα, που θα διασχίσουμε και αμέσως μετά, μία μεγαλύτερη και πολύ σύγχρονη!




Οι μικρές εκπλήξεις με τα μικρά νησάκια και τα κόκκινα σπιτάκια συνεχίζονται!


Η γέφυρα είναι αρκετά μεγάλη, την διασχίζαμε αρκετή ώρα...




Το επίμηκες κόκκινο κτίριο του μικρού ψαράδικου χωριού, αντικατοπτρίζεται στα νερά του φιόρδ.


Στάση λεωφορείου


Και μια κομψή εκκλησία αριστερά του δρόμου







Ήδη φαίνεται η θάλασσα, σημάδι ότι θα μπούμε πάλι σε πλοίο. Η πινακίδα μπροστά μας γράφει Molde και Alesund, είναι γεγονός πλέον ότι πλησιάζουμε στον προορισμό μας που είναι το Όλεσουντ.


Και να το πλοίο, όπου ανέβηκε το λεωφορείο.


Φτάσαμε σύντομα στην στεριά και κατ΄ευθείαν στην ζωντανή πόλη του Μόλντε, όπου κατέβηκαν κάποιοι επιβάτες και ανέβηκαν κάποιοι άλλοι.


Πάλι ανέβηκε το λεωφορείο στο βαπόρι, ήταν η τρίτη και η τελευταία φορά, στο σημερινό οδοιπορικό.


Πάνω από το καράβι, καμαρώσαμε την πόλη Μόλντε και ένα πρωτότυπα κτισμένο ξενοδοχείο, που είναι σαν καράβι με πανί!

Είναι το Rica Seilet Hotel, κτισμένο το 2002, 16 ορόφων!


Δεν θυμάμαι πόση ώρα ήμασταν μέσα στο πλοίο, αλλά σίγουρα αρκετή ώρα το πλοίο διέσχιζε το μεγάλο φαρδύ φιόρδ, όπου υπήρχαν πολλά μικρά καταπράσινα νησάκια.


Όταν το πλοίο έπιασε στεριά, βλέποντας στο βάθος πολλά σπίτια, καταλάβαμε ότι σε λίγο θα ήμασταν στον προορισμό μας που ήταν η πανέμορφη πόλη του Όλεσουντ.


Και όντως βρεθήκαμε ήδη στον σταθμό λεωφορείων της πόλης, ο οποίος είναι δίπλα στην θάλασσα, όπου ένα μεγάλο κρουαζιερόπλοιο ήταν αραγμένο.


Την τελευταία φωτογραφία την τράβηξα από το μπαλκόνι του ξενοδοχείου, όπου καταλύσαμε.

Καλώς ήρθαμε λοιπόν στο Alesund (Όλεσουντ), το οποίο θα εξερευνήσουμε στην επόμενη ανάρτηση.

Ως τότε σας ευχαριστώ πολύ που ήρθατε μαζί μας στο οδοιπορικό μας στην γοητευτική Νορβηγία!